Szafa – powierniczka tajemnic bałaganiary

Szafa… do dziś nie mogę sobie wyobrazić, jak dawno, dawno temu ludzie potrafili się bez niej obejść. Ja, w swoim niedużym mieszkanku naliczyłam ich 4. W sypialni dumnie stoi przeogromna trzydrzwiowa szafa, w której byłabym w stanie zmieścić niemalże połowę mojego dobytku. Czasami mam wrażenie, że skrywa ona mroczne tajemnice mojej osobowości. W nocy, kiedy kładę się do łóżka, ona czuwa nade mną i lśni lakierowanymi frontami przy blasku księżyca, bym rano znów mogła ją otworzyć, by przygotować sobie odpowiednie ubranie.

Druga szafa, która znalazła się w moim posiadaniu to duża szafa narożna znajdująca się w pokoju dziennym. Ze względu na wielką pojemność jest to nieziemsko praktyczny mebel, w którym kryje się reszta tajemnic mojego mieszkania. Szafa, dla mnie, okropnej bałaganiary ma jedną, bardzo poważną zaletę. Mianowicie, chowa wszystko to, czego nie mam ochoty pokazywać każdemu, kto odwiedza moje mieszkanie, jest szybkim sposobem na schowanie wszystkich porozwalanych po mieszkaniu części garderoby, a sama nie wymaga wiele, by utrzymać ją w jako takiej czystości.

Pozostałe dwie szafy pełnią role schowku nie tylko ubrań czy tuszowania mojej największej słabości, ale raczej czegoś w rodzaju małego magazynu.